Alle bijdragen van Olivier Grenson aan de rubriek De Commentator bundelen we op deze pagina.

Klik verder naar de volgende onderwerpen:
08/04/2015 Olivier Grenson over Niklos Koda 13
 
Olivier Grenson over Niklos Koda 13
08/04
TOP
Onderstaande bijdrage van Sophie Bogrow verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 79 van maart 2015.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 5
Over overlapping: "Dit soort overlappende montage gebruik ik bijzonder graag. Eerst en vooral is er de ontmoeting in een fastfoodrestaurant in Shanghai tussen No Song en Ho San Seko, twee van de vele magiërs in dit verhaal, aan de andere kant is er het verhaal van de eerste aan de tweede over Koda's dochter Seleni en de krachten de hij in haar ontwaarde. Het pakje sigaretten geeft aan dat er een pauze is tijdens de maaltijd en dat het verhaal kan beginnen. Deze vertelstijl is klassiek, maar het vergt een efficiënte regie waarbij een maximum aan info compact gemaakt moet worden."

Over de verandering van de verhaallijn: "De verandering van de verhaallijn is op verschillende manieren aangegeven: door de mooie verschuiving van de inkleuring door Benoît Bekaert, zoals altijd efficiënt, door de overgang van een interieurscène met een vereenvoudigd decor (de achtergrond van het restaurant is meer uitgewerkt in de vorige pagina's) naar een buitenscène, en door de tegenstelling van een klassieke reeks close-ups naar een veel groter en complexer beeld."

Over de driedelige prent: "Ik ben vrij tevreden over deze prent die het begin van het verhaal van No Song als voice-over tijdens de complete scène inluidt en waardoor alle verhaalellipsen van het scenario, ten zeerste ontleed door Jean Dufaux, ingevuld raken. Ik heb gekozen voor een driedelig beeld, drie tekeningen, drie decors, drie keer het silhouet van het personage dat de lezer nadert volgens een schuine lijn die vanuit de verteller lijkt te komen. En haar driedubbele aanwezigheid in de prent loopt als het ware vooruit op het vreemde gevecht dat eraankomt."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 6
Over visuele prikkels: "De decors in Niklos Koda zijn van belang. Praag, Caïro, Barcelona, Marrakech, enzovoort. Voor elke cyclus een ander die ik aan Jean voorstel op basis van mijn eigen reizen. Jean heeft voor het schrijven nood aan visuele prikkels, aan tekeningen en foto's, en hij moet de locaties aanvoelen, fysisch, om ze te kunnen heruitvinden voor de context van de serie. We moeten voorbij de postkaarten terwijl we wel correct blijven: als we falen om geloofwaardig te zijn nog voor we overhellen naar het fantastische, is het spel op voorhand verloren!"

Over contrasten: "De megapool Shanghai bestaat uit voortdurende contrasten, die ik graag heb, tussen Pudong, de zone met futuristische wolkenkrabbers, de Bund (de grote laan in de koloniale wijk) en de vele gammele huisjes met daken van golfplaten langs oude, traditionele marktjes... Jean gaf me de kans om het allemaal te tonen. Maar ook wat ik niet had voorzien, een eiland in de Stille Oceaan, de verplichte schuilplaats voor een magiër die naar de naam Oceaan luistert! Of hoe de noden van het verhaal altijd opwegen tegen wat een tekenaar wil."

Over de valstrik: "Het scenario verlangde een smerige locatie, een soort magazijn in open lucht, in de regen, met autowrakken en oude pick-ups. Tussen mijn foto's vond ik dit gebouw terug dat zeker niet voorkomt in gelijk welke reisgids of boek, maar een spectaculair gegeven toevoegt dat blijft hangen. Het hekken komt uit de film The Grandmaster van Wong Kar-wai en de gebogen doorgang, die zich rond Seleni lijkt te vormen, onderstreept visueel het idee van de valstrik waarin het kind belandt."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 7
Over inspiratie uit The Grandmaster: "Voor deze scène liet Jean zich inspireren door een film die hij — voor één keer — als referentie gaf: The Grandmaster, waarin Wong Kar-wai het verhaal vertelt van de legendarische kungfumeester Bruce Lee, en dat vooral het China toont tijdens de Japanse invasie in de jaren 1930. Jean beschreef een KumDurka met een lange regenmantel en een soort gleufhoed. Ik heb tientallen schetsen gemaakt zonder dat het werkte. Ik heb dan een typische voorstelling van een tijdloze Chinese krijger gebruikt. Uit de film haalden we ook het kleurenpalet, de regen en het hekken uit de vorige pagina."

Over Seleni's paraplu: "Jean had de paraplu van Seleni , die in een middeleeuws uitziend zwaard verandert, niet voorzien. Hij beschreef hoe het kind een loden pijp nam uit het materiaal dat achter de vrachtwagen ligt. Een keer het getekend was, kwam het niet goed over. Ik vond het natuurlijker om haar een paraplu in de hand te geven, gezien de stortbui, en het was grafisch interessanter voor de vorige pagina's."

Over compositie: "De compositie van deze pagina moet de voorstelling van de wapens accentueren. In de eerste prent lijkt de KumDurka met zijn verkorte arm slecht getekend: het dient om de aandacht van de lezer te vestigen op het magische spel dat wordt voorbereid. In prent 4 komt de schuingehouden paraplu van Seleni overeen met de positie van het zwaard in prent 6, als voorbode voor de transformatie. De hele combinatie van schuine lijnen en blikken wordt versterkt door een diagonale compositie van het gezicht van de krijger linksboven tot de close-up van Seleni's oog rechtsonder. Het doel is om jouw blik te leiden, om je lezing op een precieze manier te beïnvloeden."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 8
Over toegevoegde pagina's: "Jean verspilt geen plaats: vijf prenten op een pagina komt zelden voor bij hem! Ik nam de vrijheid om twee pagina's toe te voegen aan de eerste tien die waren voorzien om de uitwssleing van blikken beter uit te spelen. De horizontale prenten met in- en uitzoomeffecten geven de personages een aanwezigheid die je niet kan bekomen als je ze samen in een prent tekent. Op die manier hecht ik waarde aan het spel van vraag en antwoord, en creëer ik een emotie door het hoofd van Seleni lichtjes te kantelen, of door in te zoomen op haar ogen terwijl de KumDurka zich begint te vermenigvuldigen. Het contrast kind met dreigende krijgers komt zo sterker over."

Over de virtuele confrontatie: "Deze panoramische voorstellingen en het ogenspel suggereren dat de confrontatie virtueel is, zelf als de scène heel indrukwekkend wordt. Het is een simpele illusie, die de macht aantoont van de overtuigingskracht, of van hypnose, tussen het jonge meisje en de magiër-krijger. Een goed voorbeeld van de vreemde en unieke wereld die we met de hele serie wilden creëren."

Over standpunten: "Hier geen ingewikkelde kadrages, kikvors- of vogelperspectief. Gewoon neutrale standpunten, heel eenvoudig. Ik heb verscheidene, meer spectaculaire bladschikkingen uitgeprobeerd: niets aan te doen, ze waren minder efficiënt. Ik heb de gewoonte om voor elke pagina heel wat potloodschetsen te maken met uiterst verschillende mogelijkheden die ik dan naar Jean breng — gelukkig wonen we bij elkaar in de buurt zodat we elkaar vaak zien! Deze tussenstap, waarbij we onze gemeenschappelijke standpunten bundelen, is voor mij het interessantst. Geen enkele pagina wordt geïnkt zonder dat we er ons gezamenlijk over gebogen hebben."