Alle bijdragen van Jérémy Petiqueux aan de rubriek De Commentator bundelen we op deze pagina.

Klik verder naar de volgende onderwerpen:
06/12/2014 Jérémy Petiqueux over De Klaagzang van de Verloren Gewesten 8 - De Genaderidders 4
21/04/2012 Bekijk aan de hand van twee filmpjes hoe Jérémy Petiqueux een plaat van Barracuda 3 in inkt zet en inkleurt.
 
Jérémy Petiqueux over De Klaagzang van de Verloren Gewesten 8 - De Genaderidders 4
06/12
TOP
Onderstaande bijdrage van Sophie Bogrow verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 75 van november 2014. Vertaald door Wim De Troyer.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 33
Over de overgang: "Deze platen zijn de laatste die Philippe Delaby heeft getekend. Ik hoop dat de overgang naar de mijne zo probleemloos mogelijk is. In het hoogst onwaarschijnlijke geval dat het verschil onzichtbaar is, geef ik je een gemakkelijk trucje mee om het onderscheid te maken: hij nummerde zijn platen in een klein kadertje, en dat heb ik opzettelijk niet geïmiteerd."

Over de seksscène: "Bij het tekenen van deze scene tussen Sill Valt en de slechte Hermelijnen Vrouwe had Philippe begrip voor de terughoudendheid van Jean. In plaats van wat wild gebuffel, zoals hij het noemt, had hij liever een elegantere vrijpartij. Misschien wat meer 'missionaris' gezien het hier gaat om een monnik-ridder. Maar Philippe heeft het zaakje recht gehouden, zijn ridderlijk alter ego heeft zijn pikant kwartiertje gehad..."

Over de belichting: "Dit was een moeilijke scène om in te kleuren. Sill Valt heeft zijn fakkel gedoofd op de voorgaande pagina, en de kaars is uitgeblazen... Logischerwijs is het pikdonker in de kamer! Ik heb aan Sébastien Gérard het onmogelijke moeten vragen: het halfdonker suggereren, maar het klaar genoeg te houden zodat we kunnen zien."

Over een diepe indruk: "Toen ik enkele pagina's verder een haast identieke scène moest verwerken, heb ik erop gelet het licht te laten branden zodat ik de warme tinten kon bewaren en herhaling kon vermijden... Na het bedrijven van de liefde valt Valt in slaap, uitgestrekt op het bed, en de vrouw legt haar hand op hem om zijn ogen te sluiten. Rekening houdend met de omstandigheden heeft het tekenen van die scène op mij — op ons allen — een diepe indruk nagelaten."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 35
Over de laatste plaat: "Dit is de laatste plaat die geheel door Philippe is getekend. De potloodversie om precies te zijn, de inkting heb ik op mij genomen. Philippe maakte geen voorbereidende schetsen, noch storyboards op postzegelformaat (ik ook niet, trouwens), maar hij viel rechtstreeks aan op papier, met veel zwaar aangedrukte potloodlijnen. Niet altijd even eenvoudig om de juiste lijn te vinden in de warboel! Daarom dat ik ook inktte op kopieën: geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om aan de ultieme originelen te raken."

Over schrik voor de leegte: "Philippe, een ongelooflijk genereuze tekenaar, verzaakte nooit aan het decor. Hij had schrik van de leegte! Ik betwijfel of het scenario preciseerde hoe groot deze keuken moest zijn en wat er allemaal in moest staan. Hij spendeerde uren en uren aan opzoekingswerk voor details die pasten. Voor het plezier. Het kleinste dingetje, een kruik, ketel, voedselkast of wildhaak, werd gekozen met evenveel zorg voor het imaginaire universum van De Klaagzang van de Verloren Gewesten als voor een historische Murena."

Over Delaby's beeldenbank: "Toen ik het werk overnam, ben ik in de beeldenbank gedoken die Philippe verzameld had in de loop van de jaren. Duizenden en duizenden foto's, dvd-opnames, enzovoort. Hij doorzocht alles: boeken, het web, cinema, tv-series. Voor Murena hebben we uren naar de serie Rome gekeken die, wanneer je het ziet, gebaseerd is op zijn werk! Hij was een onvoorwaardelijke fan van Game of Thrones, hij heeft enkele mooie boeken over de reeks gekocht... Helaas is alles in één zwik opgeslagen op zijn computer, zonder het minste klassement. Hij vond er waarschijnlijk zijn weg in, maar ik begin er niet aan."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 36
Over een gebrek aan aanwijzing: "Mijn eerste Sill Valt. Philippe had de poses voor de eerste drie kaders al vastgelegd. Ik heb ze identiek overgetekend. Dat diende als springplank voor ik het onbekende indook, want voor de rest had ik geen enkele aanwijzing."

Over hulp voor de inkleuring: "Na het overlijden van Philippe liep Sébastien veel vertraging op met zijn inkleuring. Om de job op tijd te klaren, hebben we Bérengère Marquebreucq ter hulp geroepen, de inkleurster van het vorige album, die zich over mijn platen heeft ontfermd. Het is dus hier dat er compleet wordt overgenomen. Het was goed, ook voor de symboliek, dat iedereen meewerkte aan dit afscheidsalbum."

Ovcer richtlijnen voor de inkleuring: "Op mijn zwart-witplaten, gereduceerd naar A4-formaat, heb ik met mijn grijze stiften heel wat schaduwen aangebracht. Ik stuur de inkleurders lange mails waarin ik de atmosfeer beschrijf, het licht in elke scène. Ze moeten snel kunnen werken en dat helpt hen tijd te winnen. Platen die bedoeld zijn voor de inkleuring, zowel die van Philippe als de mijne, bieden normaal gezien weinig richtpunten, gedefinieerde schaduwen of richtlijnen voor het gezichtspunt. Op het artistieke vlak is dat bevredigend voor de inkleurder, maar op een praktisch vlak neemt dat waanzinnig veel tijd in, zonder er daarom meer voor betaald te worden."

Over een verschil in intensiteit: "Bérengère en Sébastien werken met de pc, ik niet. Hun komst markeert een grafische evolutie in beide reeksen. Philippe kon zijn tekeningen beter tot hun recht laten komen, want de digitale inkleuring bewaart het zwart van de inkting beter, terwijl de aquarellen, die gebaseerd zijn op de blauwdrukken van de originele tekeningen, en dus herdrukken zijn, de intensiteit doen afnemen."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 37
Over de crypte: "Ik hou van deze crypte. Het is het eerste echt persoonlijke element dat ik aan dit verhaal heb toegevoegd. De andere decors zijn gebaseerd op pagina's van Delaby of van Rosinski. Het zeer grote formaat waarop hij werkte, en dat ik zodanig heb overgenomen, nodigt uit om details toe te voegen. Elke plaat van De Klaagzang heeft me evenveel tijd gekost om te tekenen als een plaat van Barracuda in kleur."

Over de lettering: "In deze gang heb ik me geamuseerd door de muren te versieren met bas-reliëfs die hun verhaal vertellen in deze geschiedenis... zonder een tekstballon te voorzien die het essentiële deel verbergt! Sinds de laatste Murena deed Philippe beroep op een letteraar die zich baseerde op zijn gedigitaliseerde handschrift. Hij plaatste dan de dialogen op de uiteindelijke platen. Ineens vielen bepaalde details weg. Spijtig, maar wat ervan overblijft draagt bij aan de atmosfeer."

Over uitstraling: "Dit jonge gehandicapte meisje was de laatste vondst van Philippe. Hij die zo gemakkelijk grote bruten en femmes fatales kon weergeven, had nog nooit eerder zo'n personage naar voren gebracht. Hij is erin geslaagd haar een stuk uitstraling in te blazen, een bijkomende ziel die zelfs Dufaux verraste."

Over de sleutel van het mysterie: "Jean, die zelf ook graag iedereen verrast, heeft steeds volgehouden dat onder het zwarte harnas van de Guinea Lord, een soort golem in deze reeks, zich alleen maar puur kwaad bevond, zonder verlossende menselijke eigenschappen. Wanneer hij dan eindelijk de sleutel tot zijn mysterie gaf, heeft Philippe mij onmiddellijk gebeld om het grote geheim te delen: 'Jérémy, je raadt nooit dat...' Hij was fier op zijn slechterik, zoals een kleine jongen. Of zoals een vader?"


Master at work: Jérémy Petiqueux
21/04
TOP
Hierboven zie je de illustratie die de cover van het eind 2012 te verschijnen Barracuda 3 zal sieren. Hieronder kan je je nog meer vergapen aan de twee filmpjes waarin tekenaar Jérémy Petiqueux demonstreert hoe hij een plaat respectievelijk in inkt zet en inkleurt.