Alle bijdragen van Hugues Labiano aan de rubriek De Commentator bundelen we op deze pagina.

Klik verder naar de volgende onderwerpen:
30/11/2016 Hugues Labiano over Ster van de Woestijn 3
 
Hugues Labiano over Ster van de Woestijn 3
30/11
TOP
Ster van de Woestijn 3
Onderstaande bijdrage van Sophie Bogrow verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 95 van augustus-september 2016.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 18
Ster van de Woestijn 3
Over de prairie: "Toen Stephen Desberg en Enrico Marini me Ster van de Woestijn voorstelden, had ik maar één eis: dat de actie zich zou situeren op de grote en niet in het eeuwige, vervelend geworden Hollywooddecors met canyons en mesas's. Ik heb dolgraag de golvende graspartijen getekend. Het is een rustgevend, bijna hypnotiserend decor. Het verschilt niet veel van de duinen in de Sahara die ik in mijn De Vier Hoeken van de Wereld heb getekend."

Over paarden: "De western is voor veel tekenaars een opgelegd beeld met zoveel codes dat er je stempel op drukken een uitdaging is. Vooral na Blueberry, Comanche en andere Jonathan Cartlands. Bovendien is er de grote ongerustheid om paarden te tekenen. De mijne hebben me een lastige tijd bezorgd. Maar het is me gelukt, net zoals met de dromedarissen in De Vier Hoeken van de Wereld."

Over het aantal prenten:
"Ik ben geen voorstander van prenten op een andere prent, maar het komt soms van pas om acties die zich tegelijkertijd afspelen, een specialiteit van Desberg, vloeiend te presenteren. Of om wat ruimte in de prenten te brengen. Terwijl Enrico vijf of zes prenten per pagina gebruikte, moest ik er acht of negen tekenen. Het verhaal is complexer. Ik heb ze erin moeten wringen..."

Over het getal vier: "Ik heb mijn tekenstijl aangepast zodat de fantastische sfeer van de rituele dans en de twisted en ontwrichte kadrages contrasteren met de klassieke beeldtaal van de Far West. De indianen houden van gezang en dansen, elke gelegenheid was goed. Ik vond geen exacte documentatie en omdat het over het vieren van de bizon gaat, heb ik de sjamaan een bizonvel gegeven. De vier vuren zijn symbolisch: vier is het heilige getal van de indianen, vier elementen, vier windstreken, vier hoofddeugden, enzovoort."



COMMENTAAR BIJ PAGINA 19
Ster van de Woestijn 3
Over films als voorbeelden: "Ster van de Woestijn is duidelijk een donkere western die sinds de jaren 1990 in de mode is. Er zit psychologie, kwelling, brutaliteit in. Mijn ultieme referentie ter zake blijft Unforgiven van Clint Eastwoo duit 1992. Ik heb er veel aan gedacht voor de beelden. Ook aan Jeremiah Johnson van Sydney Pollack voor het thema van de indianen die door de pioniers verdrongen worden. Of de tv-serie Deadwood voor de stad en de kostuums."

Over kledij: "Ik heb aandacht gegeven aan de kledij van de personages. In de natuur houd ik het landelijk. Alleen de bandana en de Colts aan de riem blijven onvermijdelijk. Gelukkig vinden we nogal wat foto's uit die tijd waar ik gebruik van kon maken. Zonder natuurlijk uit het oog te verliezen dat men zich voor een foto op zijn of haar paasbest kleedde. Ik heb hun kleren dus wat verfrommeld."

Over Sean Connery:
"Toen ze vernamen dat ik Ster van de Woestijn ging tekenen, zeiden veel vrienden me: 'Je gaat Sean Connery tekenen!' omdat de held in de eerste cyclus zo goed lijkt op de acteur. Mijn eigen personages hebben nooit een model: dat zou te beperkend zijn. Ik maak er op voorhand voorstudies van om ze goed in de hand te hebben. Vooral als ze zoals hier in flashbacks voorkomen waarin ze jonger te zien zijn."

Over de inkleuring: "Ik hou veel van de inkleuring van dit album die tegelijk subtiel is (let op de hemels op deze pagina's en de delicate overgang naar de nacht) als in your face met grote, zwarte partijen. Op het scherm van de inkleurder valt dat meteen op, op het mijne veel minder. Ik heb de intentie om op D-day naar de drukker te gaan om erop toe te zien dat de kleuren goed overkomen!"
 


COMMENTAAR BIJ PAGINA 20
Ster van de Woestijn 3
Over de lat: "Ik herinner me de eerste cyclus heel goed. Het verhaal sloeg indertijd aan, het blijft ook voorkomen in top-10'en van het genre en het vestigde de naam van Marini als belangrijke auteur. De lat lag dus hoog! Zonder mijn semirealistische natuur met een karikaturale toets voor de expressiviteit te verloochenen, heb ik mijn tekenstijl op de spits gedreven. Het is zwarter, spontaner, vrijer. Voor één keer ben ik trots op mijn werk. De verwachte commentaren veranderen daar niets aan!"

Over intimiteit: "Ik heb graag dat het scenario intimistisch wordt. Dat is zelden het geval — behalve in het uitstekende Dances with Wolves van Kevin Costner. Je ziet de vrijheid van beweging bij de jonge Ster van de Woestijn. Haar geharde karakter maakt er een minder onderdanige vrouw van dan de regel is. Maar buitenechtelijke relaties kwamen regelmatig voor bij indianen."

Over Harry Potter:
"Wat bedoelt Ochtendbries met die onzichtbaarheid in de laatste prent? Zomaar een uitvinding die hij voor de grap tegen Ster van de Woestijn zei en om in het geheim in de tipi van de meisjes binnen te glippen! Waar haalde Desberg dat idee vandaan? Bij Harry Potter misschien?"

Over boeken: "Ik ben een fervente lezer, maar niet zozeer van stripverhalen. Ik haal meer inspiratie uit woorden dan uit beelden. Wist je dat The Big Sky voor het in 1952 een westernfilm was van regisseur Howard Hawks een prachtig boek was van Alfred Bertram Jr. Guthrie? Ik heb voor deze stripserie zodanig veel gelezen over de wereld van de indianen dat ik — voorlopig althans — wel een van de grootste specialisten ben geworden over alles wat met het Zuidwesten heeft te maken!"


COMMENTAAR BIJ PAGINA 21
Ster van de Woestijn 3
Over leren tekenen: "Ik heb geen enkele tekenopleiding gevolgd, alleen plastische kunsten in het middelbaar waar ik niets heb geleerd. Geen beeldhouwen, modeltekenen, zelfs niet echt kunstgeschiedenis. Ik heb alles op mijn eentje geleerd. Daarom staan mijn platen ongetwijfeld vol foutjes: een arm die wat te kort of te lang is, een fout perspectief,... of een verkeerd gekozen kadrage zoals op de vorige pagina in prent 4. Daar had ik de gezichten meer in close-up moeten tekenen. Ik trek het me niet zoveel aan, het belangrijkste is het vertellen van verhalen, een sfeer overbrengen, leven geven."

Over instinct: "Ik heb de neiging om instinctmatig te werken en er weinig mijn potloden bij te halen. Na verloop van tijd weet ik waar ik het oog van de lezer langs de pagina moet leiden, maar het overkomt me vaak dat ik mezelf verras als ik mijn platen opnieuw zie. Op deze pagina bijvoorbeeld bootsen de verticale prenten de ruimte in de tipi na zonder dat dit op voorhand bedacht was. Samen vormen ze ook een driehoek."

Over tekenen als werk:
"Mijn artistieke cultuur is beperkt. Ik bezoek weinig musea en ik ben ook niet gek op het tekenen naar de natuur. Tekenen is mijn werk. Op vakantie ga ik liever een pint drinken of naar de zee kijken! Ik neem echter wel veel foto's, daar is geen grote concentratie voor nodig"

Over de deadline: "Tussen het verzamelen van documentatie tot het bijwerken van mijn tekeningen hebben de 54 platen van dit eerste deel me iets meer tijd gekost dan voorzien. Deel 2 is over een jaar voorzien en het is 62 platen lang. Stephen heeft het net ingekort, de uitgever vreesde dat ik de deadline ruim zou overschrijden!"