Alle bijdragen van Hardoc aan de rubriek De Commentator bundelen we op deze pagina.

Klik verder naar de volgende onderwerpen:
30/09/2014 Hardoc over De Oorlog van de Lulu's 1
 
Hardoc over De Oorlog van de Lulu's 1
30/09
TOP
Onderstaande bijdrage van Paul Giner verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 56H van februari 2013.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 14
Over structuren: "Terwijl Éditions de la Gouttière ons contacteerden voor een kortverhaal in Cicactrices de Guerre(s), verschenen in 2009, waren Régis (Hautière, red.) en ik al bezig met De Oorlog van de Lulu's. Ik heb me kunnen inzetten voor dat gezamenlijke album en ik heb kunnen nadenken over de personages van onze toekomstige serie. Sommigen zijn dezelfde gebleven, anderen zijn veranderd. Voor de gelegenheid ben ik overgegaan op een digitale inkleuring en op potlood en gemengd krijt voor diverse structuren."

Over het verouderingsproces: "Ludwig, met zijn bril, en Lucas, de kleinste van het groepje, had ik snel op papier. Dat was anders voor Lucien. Zijn eerste verschijning, in Cicatrices de Guerre(s), had iets weg van Lucky Luke. Ik weet niet waarom hij me meer moeite kostte om hem te doen leven dan de andere Lulu's. Een van de belangrijkste uitdagingen bestond erin de kinderen te laten verouderebn want hun avontuur speelt zich over vier oorlogsjaren af. Omdat ik heel weinig voorbereidende schetsen maak, zal hun verouderingsproces gaandeweg komen terwijl ik ze teken. Ik voorzie al dat de kleine Lucas, met zijn mooie gezicht en geprononceerde kaken, er verfijnder zal uitzien in de volgende delen. Ze zullen er allen nogal radicaal anders uitzien in de tweede aflevering..."

Over de expressies:
"Hoewel er anatomisch gezien geen verschillen zijn tussen kinderen en volwassenen, probeer ik vooral de expressies van de Lulu's te overdrijven zonder in de karikatuur te verzanden."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 15
Over familie: "Een oom van me houdt sinds zijn terugkeer uit Algerije een museum open over de oorlog. Hij toonde me familiedocumenten uit 1914 waaronder een briefwisseling tussen de broer van mijn overgrootvader, die tijdens het conflict stierf, en zijn verloofde. Zijn naam is opgenomen op het herdenkingsmonument in mijn dorp, in Picardië. Mijn ouders wonen nog altijd in het ouderlijke huis, een na de oorlog heropgebouwd boerderijtje. Door met hen te praten, raakte ik meer en meer geïnteresseerd in de oorlog. Daarna kocht ik vele boeken over het onderwerp."

Over oorlogje spelen: "De oorlog was zo'n verschrikking dat men het op alle mogelijke manieren probeerde te beschrijven en illustreren. Gewone burgers werden hierbij over het hoofd gezien, zij waren geen prioriteit. Qua documentatie weten we dus weinig over wat jongetjes in 1914 deden, vooral aan de Duitse kant. Het werk van Francisque Poulbot, een tekenaar wiens handvaardigheid ik bewonder, portretteerde kinderen en was een van mijn enige referenties, samen met enkele oude kranten en tijdschriften met karikaturen die tijdens de oorlog gepubliceerd werden en die mijn ouders verzamelden. De kinderen waren geconditioneerd door de oorlog en amuseerden zich met oorlogje spelen. Het werk van Poulbot kwam ook van pas voor de kledij van toen."

Over variatie:
"Het is delicaat om standpunten en decors in het midden van een bos vol begroeiing af te wisselen. Ik heb geprobeerd om te variëren met de bomen door ze soms vaag op de achtergrond te tekenen of door takken op de voorgrond te brengen terwijl ik ondertussen met de camera speel om het prettiger in beeld te brengen. In de laatste, nogal horizontale prent, kon ik met het perspectief spelen."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 16
Over de boomhut: "De kinderen ontsnappen van de abdij om naar hun boomhut te gaan. Die moest eenvoudig zijn, niet te klein, niet te complex om te kunnen bouwen. Als kind heb ik zelf heel wat stevige boomhutten gemaakt. We gebruikten zelfs buizen om vuurwerk op onze aanvallers af te vuren. Ik had geen plattegrondje of schema nodig voor de boomhut van de Lulu's. Ik heb alles uit het hoofd getekend."

Over digitaal inkleuren: "Digitale inkleuring kan nogal vlak en kil zijn. Ik kleurde de platen eerst in grijswaarden in met gewassen inkt, en daarop kwam de digitale inkleuring. De nuances kwamen onmiddellijk. Ik probeer digitaal te werken zoals een schilder op zijn doek schildert. Zonder te veel in details op te gaan, waardoor eventuele fouten en oneffenheden mogelijk zouden worden. Dat is hier niet het geval, maar David François, de tekenaar van De Brigues et de Sang, hiep een handje bij de inkleuring."

Over bomen in alle vormen:
"Ik werk graag met licht in de inkleuring, met de schaduw van gebladerte, schaduwen op de huid, met texturen (ik scan zelfs de papierkorrel in om die aan de inkleuring toe te voegen). In de voorlaatste prent zijn sommige bomen weergegeven door met een potlood te wrijven om de prent niet met te veel bomen te vullen. En soms geef ik ze enkel in kleur weer, zoals in prent 3."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 17
Over het dorp: "De gebouwen van Valencourt zijn sterk geïnspireerd op Buire-sur-l'Ancre, mijn eigen dorp nabij Amiens. Een deel van mijn familie heeft er altijd gewoond. In de kerk ligt de broer van mijn overgrootvaderbegraven. Daar gebeurden ook alle doopsels, communies, begrafenissen... Ons fictieve dorp is ook gebaseerd op oude postkaarten van Aisne die ik op het internet vond."

Over inspiratie voor de personages: "In 1914 leken de uniformen veel op elkaar, met kleine verschillen volgens de rangen. Dat ging van variaties in kleur tot de vorm van de sabel en de handwapens. In prent 3 is de ene een sergeant en de andere een gewone soldaat. Ik teken graag dikkere personages. Sommigen vinden dat mijn soldaat op sergeant Garcia uit Zorro lijkt. Ik baseer me heel zelden op bestaande figuren of op mijn entourage voor het uiterlijk van mijn personages. Ik vind ze liever uit."

Over het vervolg:
"Het derde deel van Le Loup, l'Agneau et les Chiens de Guerre, een serie die Régis en ik in 2004 begonnen, is al lang af, maar we kregen geen nieuws meer van de uitgever (Paquet, red.). Omdat het een Zwitserse uitgeverij is, is de wetgeving om de rechten te recupereren veel complexer dan de Franse wegteving. Wat De Oorlog van de Lulu's betreft, verschijnt deel 2 binnenkort. Régis werkt momenteel aan het derde."