Alle bijdragen van Bruno Duhamel aan de rubriek De Commentator bundelen we op deze pagina.

Klik verder naar de volgende onderwerpen:
16/09/2017 Bruno Duhamel over De Terugkeer
 
Bruno Duhamel over De Terugkeer
16/09
TOP
De Terugkeer
Onderstaande bijdrage van Antoine Béhoust verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 100 van februari 2017.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 16
De Terugkeer
Over de held vanuit het niets: "Ik heb deze vier platen uitgekozen omdat ze het betonprobleem aan de kust aantonen. We komen te weten dat Cristóbal op het toppunt van zijn roem staat wanneer hij naar zijn eiland terugkeert. Maar hij is een held die vanuit het niets komt. De lezer kent hem en al zijn drijfveren nog niet. Hij lijkt op zijn gemak en lijkt als man zijn plaatsje gevonden te hebben in de volwassen wereld, maar twee pagina's verder beseffen we dat hij net als iedereen nog een beetje een kind in zich heeft. En nog een koppig kind ook."

Over hypotheses: "Waarom keert hij terug? Niemand weet het. De lokroep van zijn roots? Kwam hij tot het besef dat hij in New York nooit de artistieke carrière zou krijgen waarvan hij droomde? Die hypothese wordt trouwens verondersteld door de journaliste die zijn vrouw zal worden wanneer ze hem enkele pagina's later vraagt of hij gewoon terugkwam of hij integendeel is gevlucht. Misschien denkt hij meer macht te hebben in de beslotenheid van een eiland. Omdat hij nog niet oog in oog staat met de verschrikkingen op de volgende pagina zijn alle hypotheses mogelijk. Maar hij onthult vooral wat zijn achilleshiel zal worden: een artistieke en esthetische zoektocht die een stoorzender wordt voor zijn 'politieke' wens."

Over tegengestelde kleuren: "Dit is een flashback. Over het algemeen gebruikt men zwart-wit om het verleden in beeld te brengen en kleur voor het heden. Ik doe precies het tegengestelde in dit album, op één detail na. Ik heb de kleurtinten veranderd om de verandering van scène te benadrukken. Door de tweekleurentonen kan ik beter met belichting werken dan bij de scènes in kleur en kan ik de lijnen en de zwarte vlakken opwaarderen."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 17
De Terugkeer
Over het misbaksel: "Hier staat dan het misbaksel. Cristóbal voelt het als een stomp in de maag aan wanneer hij ontdekt hoe de kustlijn is opgeofferd door betonnen flatgebouwen in aanbouw. Op de autoradio is een lied van Bob Dylan te horen. In tegenstelling tot wat de lyrics beweren, worden niet de deur van de hemel geopend, maar eerder die van de hel."

Over ritme: "Om weidse decors te kunnen tekenen, heb ik hier gekozen voor drie stroken. Het ritme is ook contemplatiever. Als het vooruit moet gaan, kies ik voor vier stroken. Ik hou van ritmeveranderingen."

Over magische wagens: "Ik heb hier voor een Amerikaanse oldtimer uit de jaren 1970 gekozen. Doorgaans worden oldtimers uit de jaren 1950 getoond. Ik vind die wagens magisch. En hun vintage kantje laten toe om meteen de periode vast te leggen. Maar het album is een grote mengelmoes. Ik heb er ook een Franse DS, een Ford-pick-up, een Italiaanse Autobianchi en een kubistische Ami 6 in getekend."

Over verfijnen: "Ik heb op de traditionele manier getekend, met potlood en daarna met Chinese inkt. Maar mijn originelen dienen alleen als basis, want ik herwerk die urenlang op een tekentablet voor ik de kleuren toevoeg op de computer. Ik verfijn het lang, want nadat ik mijn geïnkte tekenplaat heb gescand, vind ik nog volop schoonheidsfoutjes. Door van drager te veranderen, kan ik een stapje terugzetten van mijn werk."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 18
De Terugkeer
Over twee werelden: "Deze pagina staat in schril contrast met pagina 16. Daar zie je iemand uitstappen die uitstraalt dat hij een internationale kunstenaar is, iemand die zelfzeker is terwijl hij zich ophoudt in een gemediatiseerde wereld die hij beheerst. Hier is hij weer in zijn familiale wereld waar hij al snel zijn plaats als kind terugvindt. Hij zit op de vensterbank als een zeventienjarige jongen terwijl hij zijn sigaret in het bijzijn van zijn moeder rookt die hem een beetje de les spelt. Zodra de vader binnenkomt, loopt het in het honderd. Ze twisten al jaren zonder uitkomst."

Over onmacht: "Ik ben geen heethoofd in de zin dat ik van nature niet zenuwachtig ben. Maar als ik met onmacht te maken krijg, kan ik makkelijk uit mijn sloffen schieten. Als ik geconfronteerd wordt met onrechtvaardigheid of onbegrip heb ik niet echt het verstand om mijn onmacht in bedwang te houden en de situaties te beïnvloeden of onschadelijk te maken. Ik ben meer het soort dat regelrecht tegen de muur loopt. Het is een karaktertrekje dat ik deel met mijn personages."

Over eigen scenario's: "Als tekenaar was ik altijd gefrustreerd om het scenario druppelsgewijs te krijgen zonder goed te weten waar ik heen ging. Sinds kort schrijf ik mijn eigen verhalen. Eerst deel ik de scènes op en schrijf alle dialogen uit. Als de uitgever groen licht geeft, heeft hij het hele scenario al in handen en al snel ontvangt hij de potloodversie van alle platen. Het gaat eigenlijk om gedetailleerde bladschikkingen waarop alle elementen en de mise-en-scène staan. Vanaf deze stap duurt het voltooien van een album als De Terugkeer een jaar."



COMMENTAAR BIJ PAGINA 19
De Terugkeer
Over het hoofdpersonage: "Dit is een compleet verhaal. Er is geen enkel vervolg voorzien. Maar ik zou een verrijkte versie kunnen bedenken, want ik heb het gevoel dat ik sommige dingen heb laten liggen. Het zou onmogelijk geweest zijn er een abum van vijfhonderd pagina's van te maken, maar in een bijlage zou ik dieper kunnen graven in heel wat personages en sommige vragen in het verhaal uitwerken. In tegenstelling tot wat Cristóbal denkt, is hij niet het hoofdpersonage. Dat is het eiland. Daarom staat hij minuscuul op de cover."

Over massieve personages: "Ik wilde massieve personages, wiens uiterlijk uit steen gehouwen lijkt. Het zijn monsters voor hun omgeving die alles op hun weg verslinden. De jonge Cristóbal is een soort prins op het witte paard, een soort rockster. En na verloop van tijd begint hij op zijn vader te lijken, een man als een berg."

Over het volgende album: "Mijn volgende album, dat in het Frans bij Grand Angle (een imprint van Bamboo, red.) zal verschijnen, wordt een historisch drama, maar grappig. Ik heb me op een actueel gegeven aan de Normandische kust gebaseerd: de achteruitgang van de kliffen aan de Côte d'Albâtre waar ik oorspronkelijk vandaan kom. Het fenomeen is de laatste tijd versterkt door de klimaatverandering. Het verhaal speelt zich af in een dorpje met een burgemeester aan het hoofd die wat te autoritair is in zijn voornemen zijn burgers te beschermen. HIj komt tegenover een oud vrouwtje te staan dat met klem weigert haar huis te verlaten omdat ze geen gevaar ziet in de dreiging. En met een reden: ze is blind!"