Alle bijdragen van Christian Lax aan de rubriek De Commentator bundelen we op deze pagina.

Klik verder naar de volgende onderwerpen:
04/05/2013 Voor het Vrije Vlucht-one-shot De Grote Odalisk werkten Bastien Vivès, Florent Ruppert en Jérôme Mulot samen. Maar hoe verliep die samenwerking precies? Hoe pasten ze zich aan elkaar aan?
 
Bastien Vivès, Florent Ruppert en Jérôme Mulot over De Grote Odalisk
04/05
TOP
Onderstaande bijdrage van Paul Giner verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 51H van augustus/september 2012.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 102
Florent Ruppert over de werkverdeling: "We hebben het verhaal onder elkaar verdeeld. Met Mulot werkte ik aan het scenario door de bladschikking te bepalen en de decors te tekenen waarop Bastien dan zijn personages tekende. Van zijn kant maakte hij net zo goed pagina's met de personages en zijn vertelling waarop wij dan de decors tekenden."

Florent Ruppert over Dropbox: "We wilden twee manieren van vertellen nastreven, twee systemen om te schrijven, maar wel met een homogeen boek als resultaat. Technische kwesties mochten de lezer niet verhinderen om zich over te geven aan de emotie van het verhaal. Ik was in Mexico toen het album werd gemaakt, Bastien in zijn atelier en Jérôme in het zijne. Dankzij het onlineprogramma Dropbox werden we allen verwittigd elke keer er een plaat in de onlinemap kwam waarop hij dan veranderingen kon aanbrengen. Door de historiek konden we weten wie wat wanneer heeft gedaan."

Bastien Vivès over het computerpenseeltje: "Ik heb geprobeerd om mijn stijl zo sterk mogelijk te vereenvoudigen door dezelfde tekenstijl als die van Jérôme en Florent te gebruiken. Omdat ik op de computer werk, hebben ze me hun speciaal penseeltje doorgegeven dat zij in Photoshop gebruiken. Net zoals hen heb ik geprobeerd me te concentreren op de houdingen. We hebben eenzelfde visie op compositie en beweging. Hun decors en mijn personages samen zijn een verrijking."

Jérôme Mulot over de cover: "De belangrijkste grafische uitdaging bestond erin onze stijlen te doen samenvloeien. Florent en ik moesten ook zo geloofwaardig mogelijk helikopters en perspectiefkwesties weergeven en daar leggen we ons gewoonlijk niet op toe. Uiteindelijk hebben wij meer de coverillustratie op ons genomen. Bastien heeft zich meer aan onze tekenstijl aangepast dan wij aan de zijne."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 103
Florent Ruppert over een onjuistheid: "François Ayroles lachte ons uit. Hij legde uit dat het onmogelijk is om een schilderij in het Louvre te verplaatsen zoals Carole het doet."
Jérôme Mulot: "Bij ons komt het neer op waarachtigheid en schoonheid in dit verhaal. Die schilderijen wegen vijftig kilo en hangen niet aan een muur met een spijker. Als de lezer meegaat in wat we hem of haar tonen, dan stelt hij of zij dit soort vragen niet. Behalve uiteraard François Ayroles."

Florent Ruppert over correcties: "We hebben enorm veel correcties uitgevoerd, tientallen keren onze eerste versie herwerkt."
Jérôme Mulot: "Soms verstoort een aanpassing het begrip van een scène waardoor we die moeten herbekijken. Die aanpassingen en aanvullingen hebben ons tijd gekost en veel zaken zijn in de prullenmand belandt."
Florent Ruppert: "Een scène die zich in een keuken afspeelde, is volledig geschrapt."

Florent Ruppert over geven en nemen: "Om een personage goed te doen acteren, moet de expressie op het gezicht aansluiten bij de tekst. Soms, zelfs al baseren we ons op de tekst, komen we tot een sterkere, raadselachtigere, killere, hardere expressie die meer op zijn plaats is als we een beetje de tekst veranderen. Dat is het hele geven en nemen van een tekening. Ik had de geknipte scènes graag op onze site getoond."
Jérôme Mulot: "Ik weet niet waarom. Ze zijn eruit gewipt omdat de dialogen niet werkten of omdat ze tegenstrijdige informatie verschaften. We zouden ze al moeten herwerken omdat ze een andere betekenis krijgen buiten het album."


COMMENTAAR BIJ PAGINA 104
Florent Rupport over bescheidenheid: "We zien niet hoe Carole wordt neergeschoten. We wilden bescheiden blijven en cruciale momenten niet tonen. Dat doen we altijd in ons werk. We verbergen veel, voornamelijk de emoties van de personages. Je kan bij ons zelden louter op de tekening afgaan om te weten wat er in een personage omgaat."

Bastien Vivès over afwezige ogen: "Omdat Jérôme en Florent de ogen van hun personages niet tekenen gebeurt het merendeel van hun emoties via lichaamshoudingen en de dialogen. In De Grote Odalisk is de tekening preciezer, zijn er meer indicaties die de lezer helpen zijn eigen verhaal te vormen en wordt de lezer geleid door de woorden. Met dien verstande dat er minder bewegingsruimte is. Het is dus delicater om te tekenen."

Jérôme Mulot over echtheid: "In prent 6 lijkt de inslag van de kogels de vlucht van een duif te vormen. Onlangs vroeg men ons of het schilderij een echte Titiaan is. Dat beweert alvast de politieman, niet wij!"
Florent Ruppert: "We hebben het Louvre bezocht om er foto's te maken. Alle plaatsen die we tekenden, bestaan echt. De zaal van De Grote Odalisk achter die van de Mona Lisa, de zaal met de beeldhouwwerken waar Carole doorheen het raam rijdt nadat ze door iemand uit de helikopter werd getroffen, maar ook het zwembad in Mexico dat is gebaseerd op een vriend die daar woont! Ik denk wel dat het mogelijk is om op die manier een diefstal te plegen. Mocht het iemand lukken, mag hij ons een commissie betalen via PayPal!"


COMMENTAAR BIJ PAGINA 105
Florent Ruppert over emoties: "We hebben het onze inkleurster Isabelle Merket knap lastig gemaakt zodat ze de hemel in de grote prent, die zij grijsachtig zag, zou veranderen in een helderblauwe zomerhemel zoals een mooie vakantieherinnering. Op de volgende pagina's zit Alex achterop bij Sam op de motor om terug naar Carole te rijden. Subjectief gezien kijkt ze naar Parijs, het centrum, de oevers van de Seine. Wij wilden dat deze decors het emotionele canvas is van wat het personage voelt."
Jérôme Mulot: "Om de scène te doen werken was er eerder een gelukkige sfeer nodig dan een dramatische. Er moest een stoornis zijn in de perceptie. Dat is een uitdaging, ik vraag me af of lezers zich geëmotioneerd zullen voelen."

Jérôme Mulot over de samenwerking: "We hebben geen lange dialogen gebruikt, behalve op de laatste pagina met een afwijkende overgangsscène. Die komt niet overeen met de specifieke vertelling van De Grote Odalisk waarin de dialogen vragen en antwoorden zijn, en waarin er zelden meer dan twee tekstballonnen per prent staan. Lange dialogen zijn statischer. Ze leiden tot het laatste beeld met de laatste woorden die door het personage worden uitgesproken."
Florent Ruppert: "In een samenwerking zoals bij De Grote Odalisk proberen we te komen tot iets dat noch helemaal Bastien Vivès, noch helemaal Ruppert & Mulot is, dus noch helemaal onszelf."
Bastien Vivès: "Samenzitten om een soort blockbuster te maken was dolle fun. Slaat het aan bij zowel lezers van klassieke strips als indiestrips? Ik kan niet wachten om hun reacties te vernemen."