Daedalus Saga Uitgaven Uitgeverij L  
 
De Commentator

Toegevoegd op 19 oktober:
Peter Van den Ende over Zwerveling


Toegevoegd op 16 oktober:

Steven de Rie over een zoekplaat van juffrouw Pussy
Michel Rouge over Gunfighter 1

Toegevoegd op 28 september:

Ken Broeders over Driftwereld 1

Toegevoegd op 24 augustus:

Patrick Cornelis over De Toverspiegel (slot): de cover

Toegevoegd op 27 juli:

Patrick Cornelis over De Toverspiegel (4): Galaxa en Johan

Toegevoegd op 22 juni:

Patrick Cornelis over De Toverspiegel (3): Bahaal
De volgende auteurs leverden ook al bijdragen. Klik op hun naam om verder te gaan naar hun afzonderlijke pagina:
Ivan Adriaenssens
Pierre Alary
Sytse S. Algera
Alex Alice
Christophe Alliel en Aurélien Ducoudray
Jesús Alonso en Olivier Visonneau
Anlor
Mohamed Aouamri
Ger Apeldoorn
Dimitri Armand
Jean-Michel Arroyo

Laurent Astier
Antoine Aubin en Étienne Schréder
Virginie Augustin
Philippe Aymond
Denis Bajram
Balak
Olivier Balez en Pierre Christin
Alessandro Barbucci
Jean Bastide
Raphaël Beuchot
Batem en Colman
Kristof Berte
Philippe Berthet
Georges Bess
Lük Bey
Enki Bilal
De Blauwbloezen
Frédéric Blier
Olivier Boiscommun
Matthieu Bonhomme
Cyril Bonin
Mario Boon
François Boucq
Tom Bouden
François Bourgeon
Marc Bourgne
Enrique Breccia en Xavier Dorison
Daniel Brecht
Ken Broeders
Frédéric Brrémaud
Brüno
Max Cabanes
Charel Cambré
Barbara Canepa
Theo Caneschi
Paul Cauuet
Lounis Chabane
Jean-Christophe Chauzy
Didier Conrad en Jean-Yves Ferri
Patrick Cornelis
Luc Cromheecke
Criva en Verhast
Steve Cuzor
Robbert Damen
Sébastien Damour
Frodo De Decker
Nicolas de Crécy
Erik de Graaf
Aimée de Jongh
Philippe Delaby
Marissa Delbressine
Nicolas Delestret en Stéphane Massard
Jean-Yves Delitte
Marc de Lobie
Thierry Démarez
Philippe Delzenne
Pieter De Poortere
Steven de Rie
François Dermaut
Maarten De Saeger
Jorg de Vos
Lode Devroe
Geert De Weyer
Bruno Di Sano
Terry Dodson
Franky Drappier
Thomas Du Caju
Kim Duchateau
Bruno Duhamel
Steven Dupré en Conz
Ersel
Chris Evenhuis
David Felizarda Real
Rino Feys
Adrien Floch
Philippe Francq
Fred
Paul Gastine
Philippe Gauckler
Bruno Gazzotti
Vittorio Giardino
Jean-Pierre Gibrat
Christian Gine
Antoine Giner-Belmonte
Thierry Girod
Carlos Gomez en Arnaud Delalande
Eugeen Goossens
Mars Gremmen
Olivier Grenson
Griffo
Juanjo Guarnido
Richard Guérineau
Hardoc
Alain Henriet
Hermann
Eric Heuvel
José Homs
Hub
Éric Hübsch
Romain Hugault
Miles Hyman
Zoran Janjetov
Jeroen Janssen
Philippe Jarbinet
Iouri Jigounov
Jim
Milan Jovanovic
André Juillard
Nicolas Keramidas
Kerascoët
Patty Klein
Hanco Kolk
Jean-Charles Kraehn
Hugues Labiano
José Ladrönn
Juan Louis Landa en Sandro Raule
Mathieu Lauffray
Christian Lax
Olivier Ledroit en Thomas Day
Hec Leemans
Frank Le Gall
Marc Legendre
Jérôme Lereculey en David Chauvel
Simon Léturgie
éric Liberge
Ingrid Liman
Willy Linthout
Régis Loisel
Régis Loisel en Jean-Louis Tripp
Giovanni Lorusso en Olivier Peru
Stéphane Louis
Maël
Vincent Mallié
Milo Manara
Wauter Mannaert
Fabio Mantovani en Philippe Nihoul
Frank Margerin
Enrico Marini
Marmus
Marvano
Scott McCloud
Fabrice Meddour
Merho
Ralph Meyer
Jean-Claude Mézières
Mezzo
Gilles Mezzomo
Guy Michel en Arnaud Delalande
Mikaël
François Miville-Deschênes
Arno Monin
Thimothée Montaigne
Romano Molenaar en Jorg de Vos
Jean-Louis Mourier
José-Luis Munuera
Federico Nardo en Pierre Makyo
Viviane Nicaise
Peter Nuyten
Tiburce Oger
Minck Oosterveer
Danker Jan Oreel
Marcel Pagnol
Joël Parnotte
Frank Pé
Cyril Pedrosa
Frederik Peeters
Patrice Pellerin
Claude Pelet
Rubén Pellejero
Philippe Pellet
Régis Penet
Jérémy Petiqueux
Nicolas Petrimaux
Federico Pietrobon
Didier Poli en Robin Recht
Jean-Michel Ponzio
Francis Porcel
Bart Proost
Mike Ratera
Riff Reb's
Reno
Mathieu Reynès
Roberto Ricci
Willem Ritstier
Grzegorz Rosinski
Christian Rossi
Marcel Rouffa
Corentin Rouge
Michel Rouge
Kenny Rubenis
Marcel Ruijters
Paul Salomone
Riad Sattouf
François Schuiten
Olivier Schwartz
Stéphane Servain
Christophe Simon
Fred Simon
Benoît Sokal
Kristof Spaey
Benoît Springer
Naomi J. Strijdonk
Roman Surzhenko
Yves Swolfs
Olivier TaDuc
Jirô Taniguchi
Jacques Tardi
Didier Tarquin
Paul Teng
Marlon Teunissen
Béatrice Tillier
Ronan Toulhoat
Lewis Trondheim
Albert Uderzo
Gerben Valkema
Sylvain Vallée en Fabien Nury
Steve Van Bael
Rob van Barneveld
Rob van Bavel
Daniel van den Broek en Ivan Claeys
Robert van der Kroft
Wilbert van der Steen
Michiel van de Vijver
Maarten Vande Wiele
Jean Van Hamme
Hans van Oudenaarden
Jos Vanspauwen
Alberto Varanda
Olivier Vatine
Dan Verlinden
Laurent Verron
Vincent
Bastien Vivès
Thomas von Kummant
Éric Warnauts en Guy Raives
Colin Wilson
Philippe Xavier
XIII Mystery
Bernard Yslaire
Zep
open brieven
 
Peter Van den Ende over Zwerveling
19/10
TOP
Deze maand verscheen het stripdebuut Zwerveling van Peter Van den Ende bij Querido. We nodigden de tekenaar uit om zijn strip voor te stellen en uit te leggen hoe hij te werk ging. Klik op de afbeeldingen voor grotere versies.

Kweekgrond voor een idee?
"De dingen die ik zelf ervaar, zie, hoor en verlang in het leven zijn vaak de basis voor mijn ideeën. Ik hou ervan om persoonlijke ervaringen op een cryptische manier te vertalen in een meer fantastische versie van de werkelijkheid.
Ik heb twee jaar gewoond op de Kaaimaneilanden waar ik als natuurgids mijn brood verdiende. Daar was het mijn missie om mensen de wonderen van het koraalrif en de mangroven te tonen. Onder water zag ik er de meest sublieme landschappen en de vreemdste dieren. Als je in het mangrovebos snorkelt, lijkt het alsof je een mysterieuze droomwereld aan het exploreren bent. De onderwaterbegroeiing en de dieren daar hebben iets buitenaards. Sommige van die close encounters vormden de inspiratie voor de bewoners van Zwerveling.

Zwerveling

Zwerveling


Een papieren bootje van vlees en bloed

Het hoofdpersonage mag dan wel van papier gemaakt zijn, toch heeft het de gevoelens en verlangens van een mens. Voor mij is het bootje vooral een symbool voor hoop of moed. De moed die je nodig hebt om iets te doen dat maar een kleine kans van slagen heeft. Zo maakt het fragiele bootje een schijnbaar onmogelijke reis en trotseert hij overweldigende obstakels. Net als het bootje zelf is die moed en hoop in het echte leven vaak fragiel en verlopen de dingen niet zonder slag of stoot.

Zwerveling

Het bootje is iemand die niet naar aandacht verlangt. Hij is geen "Ik, ik, ik!"-personage, maar eerder iemand die zijn eigen nietigheid waardeerd en ons aanzet om naar de wijde wereld rondom hem te kijken.
Symboliek en betekenis zijn dus erg belangrijk voor mij. Ik wil alles wat ik teken kunnen verklaren. Ieder domein (riffen, mangroven, polen, diepzee,...) en ieder wezen heeft een betekenis. Dus ik teken die dingen niet zomaar omdat ze maf of cool zijn.
Eigenlijk wil ik dat mensen er hun eigen betekenis achter zoeken, want dat is de bedoeling van een woordloos boek. Ik heb hier al te veel verraden!

Zwerveling

Zwerveling


Artiesten die mij inspireerden
De gravures van Edouard Riou en Alphonse de Neuville uit de boeken van Jules Verne zijn een grote inspiratie. Die sfeervolle illustraties romantiseren een verlangen om te ondekken dat ik in mijn eigen hart vaak ervaar. Hun werk is de reden waarom Zwerveling bestaat uit inkttekeningen in zwart-wit. Ik was ongeveer elf jaar toen ik hun illustraties voor het eerst zag in de schoolbibliotheek van Pius X. Vooral door 20.000 Mijlen onder Zee was ik geobsedeerd. Ik fantaseerde over hoe ik dat boek zou kunnen stelen om het helemaal voor mezelf te hebben maar daar was ik veel te braaf voor.

Zwerveling

Zwerveling


Werkwijze
Eerst maak ik kleine, ruwe potloodschetsen om een goede compositie te vinden. Soms zijn dat er slechts enkele, maar dat kan oplopen tot een stuk of veertig. Daarvan maak ik er eentje in het groot die nog steeds heel ruw is. Pas wanneer ik die schets traceer, worden de details eraan toegevoegd. Dat proces is vaak ploeteren tot het goed is, want ik ben geen virtuoos. Als de uiteindelijke lijntekening in potlood goed is, zet ik het over op papier en ga ik er met pen en inkt over. Voor het fijnste werk gebruik ik technische tekenpennetjes. Om de uiteindelijke contrasten te versterken beschilder ik bepaalde delen met nog verdunde indische inkt.

Zwerveling

Zwerveling

Zwerveling

Plannen voor de toekomst?
Ik hoop dat dit het eerste is van vele boeken. Momenteel werk ik aan iets compeet anders dat toch in hetzelfde universum als Zwerveling plaatsvindt. Ik ben aan het experimenteren met inkt en acrylverf op het schraapbord. Dus in plaats van met fijne pennetjes ga ik deze keer met fijne mesjes werken. Kleur zal dit keer een belangrijke rol spelen. Het verhaal zelf moet een surrealistisch feest worden vol onverwachte wendingen en met hier en daar een donker kantje. Binnen een maand hoop ik genoeg schetsen bij elkaar te hebben om het voor te stellen aan de uitgeverij."


Steven de Rie over een zoekplaat van juffrouw Pussy
16/10
TOP
Urbanus
Begin oktober verscheen een Urbanus-special met verhalen rond juffrouw Pussy. Voor elke special ontwerpt en tekent Willy Linthouts medewerker Steven de Rie allerlei spelletjes. Voor een zoekplaat tekende hij bovenstaande prent die je in verschillende stappen naar het eindresultaat ziet. Deze stappen deelde en becommentarieerde hij op Facebook. We mochten het hier ook presenteren.

Steven de Rie: "De leukste prent in zo'n special is de zoekplaat. Die wordt als 'spread' op een dubbele bladzijde afgedrukt, dus er moet wel wat op te zien zijn. Daar kruipt wat denk- en tekenwerk in. Hoe? Dat zal ik laten zien in vier stappen."

Urbanus
STAP 1: DE SCHETS 
"Ik wilde met onze sexy Juf een Pin-up maken, zonder té expliciet te gaan. Haar laten crowdsurfen leek me een goede oplossing. Met dit krabbeltje heb ik Willy Linthout overtuigd."
Urbanus
STAP 2: POTLOOD 
"Gewoon het idee netjes uittekenen en zien dat ik alle geplande figuren erop krijg."


Urbanus
STAP 3: INKTEN 
"Hierbij voel ik me, als inkter zijnde, altijd het meest in mijn element. Een lekker muziekje opleggen en dan rustig overtrekken. Ook begin je dan echt te zien wat het gaat worde (al hebben potloodlijnen ook een dromerige charme)."
Urbanus
STAP 4: KLEUREN 
"Ik hou van zwart-wit, maar een drukke prent als deze komt pas echt tot zijn recht met kleurtjes. Het maakt alles gewoon overzichtelijker. En je krijgt ook meer diepte in het geheel. Kortom, GELUKT! (al zeg ik het zelf)."


Deze zoekplaat, een kartonnen vouwfiguur en nog heel wat andere spelletjes, kan je samen met de drie Urbanus-verhalen Snotneus in Love, De 3D-bielen en Het Poesje van Pussy in Urbanus Special: Juffrouw Pussy vinden.

Urbanus


Michel Rouge over Gunfighter 1
16/10
TOP
Gunfighter 1
Onderstaande bijdrage van Klervi Le Cozic verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 127 van juli/augustus 2019.

Gunfighter 1
Over andere voorstellen: "Men heeft me verschillende westerscenario's voorgesteld die me niet interesseerden… tot dit uitstekende Gunfighter kwam. Sinds de dood van Jean-Michel Charlier is er niet veel goeds verschenen, op Undertaker van Ralph Meyer en Xavier Dorison na. Ik vond de overname van Blueberry door Jean Giraud nogal hol. Gunfighter steunt op een puur westernscenario."

Over nieuw plezier: "De laatste jaren heb ik enkele albums getekend die nauwelijks succes hadden. Na Kashmeer dacht ik er zelfs aan om het striptekenen op te geven en me te wijden aan aquarelschilderijen en illustraties. Bec contacteerde me en ik tekende dit album met heel veel plezier."

Over spuwen: "De Far West sprak me niet bijzonder aan, maar ik ben erin gevallen door de tussenkomst van Blueberry. Ik was een onvoorwaardelijke bewonderaar van Giraud en verdiepte me dus in alles waarvan hij hield. Vervolgens werd ik een westerntekenaar in plaats van een westernlezer door de reeks Comanche over te nemen. In westerns spuwen cowboys altijd! In films zie je Kirk Douglas of Marlon Brando spuwen, maar weinig pruimtabak kauwen terwijl alle cowboys pruimtabak kauwden. Dat zet meteen de toon!"

Over inspiratie: "Voor Garth, de oude man die op de ranch werkt (en die spuwt), baseerde ik me op een van de personages uit The Culpepper Cattle Co., een fantastische western uit 1972 die Christophe Bec me had aangeraden. Uit die film haalde ik ook het uiterlijk voor de jongen die we wat verder te zien krijgen. Dat doe ik zonder complexen, mezelf wijs makend dat niemand zich die film zal herinneren."


Gunfighter 1
Over zithoudingen: "Katherine ziet er wat uit als familie van Comanche, behalve dat ze blond is! En ze heeft een heel ander hoofd. Katherine is volledig mijn creatie. In het begin is ze gewoon een koeienhoedster, maar ze zal zich beetje bij beetje laten gelden en een lot kiezen waarvoor ze niet was voorbestemd. Katherine rijdt als een Amazone, want vrouwen hadden indertijd niet het recht om te rijden als mannen. Haar broer laat haar later toe om schrijlings te zitten om het vee te hoeden. Dat is heel wat praktischer!"

Over het decor: "Van de Verenigde Staten kende ik enkel Houston, in Texas, een grote stad in beton. Ik zag daar geen enkel landschap. Ik tekende naar mijn documentatie voor Comanche en Marshal Blueberry. Daardoor ziet ons Colorado er wat uit als Wyoming. Niet erg voor het Franse publiek. Het is zo'n beetje zoals Amerikaanse films die zich afspelen in Parijs en waarbij op de voorgrond het 16de arrondissement is te zien en op de achtergrond het 8ste."

Over het landschap: "Dit landschap doet denken aan de Auvergne. Het gras is geler en de bergen kaler door de droogte. De Verenigde Staten zijn immens en hun landschappen zijn heel uiteenlopend."

Over aangename dingen: "Ik haal veel documentatie uit films. Tof, in die periode was er weinig metaal. Alles was in hout en leer en de paarden waren nog niet vervangen door auto's. Allemaal aangename dingen om te tekenen."


Gunfighter 1
Over het oude en het nieuwe Amerika: "Prikkeldraad is weinig behandeld in stripverhalen. Tegenwoordig heeft het plaatsgemaakt voor toegangscodes aan de ingang van gebouwen. De Amerikanen hebben dat soort toezicht geschapen. De minder rendabele longhorns werden vervangen door winstgevendere koeien die gefokt werden door kruising, een andere Amerikaanse specialiteit. In dit verhaal staat de oude ranch van de Cottons tegenover de ranch van de Wallaces die hypermodern is, ontzettend ontwikkeld en die op winst en rijkdom mikt. Het Amerika van Trump komt tot bloei. De kleine ranch symboliseert het oorspronkelijke Amerika: oprecht, zoekend naar het stichten van een natie in nieuw gebied. Daarna nam de Amerikaanse spirit, zoals we die nu kennen, de bovenhand. Dit scenario vond ik leuk omdat het dit allemaal aantoont, zonder te militant te zijn."

Over het onweer: "Behalve een keer aan zee heb ik nooit zo'n storm meegemaakt zoals hier. Mijn zoon Corentin heeft het volledig in beeld gebracht. Dat viel niet mee met al die koeien die je wat verder in het verhaal ziet. Ze zijn delicaat om te tekenen. Het onweer veroorzaakt bliksems die de kudde decimeren. Ben heeft de scène prent per prent, voorgrond en achtergrond, beschreven en mijn zoon heeft het beeld per beeld getekend. En ik had het genoegen er alle details aan toe te voegen."

Over The Rolling Stones: "Voor Wayne, de broer van Katherine, heb ik me gebaseerd op Keith Richards. Je herkent hem soms in zijaanzicht. Als kind gaven The Rolling Stones me soms zin om te dansen als een gek! Als adolescent wilden we er allen uitzien als Mick Jagger. Ik had hem bijna voor Wayne gebruikt, maar hij was veel te herkenbaar."

Over valse pistolen: "Voor de laatste prent liet ik een foto van mij nemen met die houding. Ik heb enkele valse pistolen, maar die komen nauwelijks van pas. Net zoals Michel Blanc-Dumont en Christian Rossi kennen we die Colts van buiten."


Gunfighter 1
Over tablets: "Ik gebruikte Chinese inkt, een pen en penseel om dit album te tekenen. Voor mij persoonlijk bestaan tekentablets niet. Daar moet je mee geboren zijn om er goed mee te kunnen werken, anders verval je in manga's."

Over de inkleuring: "Voor de inkleuring werkt mijn zoon met Photoshop. Daarmee maken we onze vingers niet vuil, perfect! Een XIII Mystery en de reeks Rio lieten hem toe om een opmerkelijke efficiëntie te bekomen. Hij was de best aangewezen persoon, ik zie niet in wie anders mijn albums zou inkleuren. Op zijn vierde pikte Corentin in zijn park naast mijn tekentafel al mijn gumsel en at het op. Hij is opgegroeid met strips en kent perfect mijn beeldtaal."

Over BLAM: "Er staat BLAM in de tekening zonder dat het kan gewist worden. Jammer voor de vertalers. Ik vermijd de klanknabootsing PAN omdat men daarmee in het Nederlands eten klaarmaakt. Je moet internationale onomatopeeën gebruiken. Voor de anekdote, Giraud gebruikte ook BLAM."

Over de vertelling: "Het ingewikkeldste was de indeling van de voor- en achtergronden, de bladschikking en de vlotheid van de vertelling. Een slechte vertelling met goede tekeningen is niets waard, het tegendeel is al beter. De meester van een te gekke vertelling is Hermann, ook al ben ik niet zo dol op zijn tekenstijl. Met Corentin probeerde ik heel nauwkeurig te zijn in de vertelling. Sommige pagina's bevatten dertien prenten met veel teksten. Daarom kostte dit album me zoveel tijd."


Ken Broeders over Driftwereld 1
28/09
TOP
Wist je dat…

... Driftwereld ontstaan is uit een hele reeks losstaande schetsjes en tekeningen die ik maakte als ontspanning op zich terwijl ik nog bezig was aan het laatste album van Apostata?

Driftwereld

... de naam van Dellric Twotter een verwijzing is naar Del Boy Trotter uit de fantastische, Britse reeks Only Fools and Horses?

... de sneer van de Britse journalist en voedselcriticus Jay Rayner aan het adres van snobistische en veeleisende restaurantbezoekers leidde tot de naam van Moeder K'Nosser? Het is eigenlijk een verbastering is van het woord "connoisseur". Ook in de stripwereld lopen er wel wat van die 'knossers' rond.

Driftwereld


... het nogal opvallende gebit van de schelm Dellric losjes gebaseerd is op een gephotoshopt plaatje van onze schoonzoon waarin hij werd afgebeeld met werkelijk enorme tanden en hiermee mijn vrouw en familieleden telkens weer de lachstuipen bezorgde?

Driftwereld


... Ysabeau oorspronkelijk een kort en pittig zwart kapsel had dat men ten tijde van de Franse revolutie "coiffure à la victime" of "coiffure à la guillotine" noemde?

Driftwereld


... de naam van het Dommovoi-volk verwijst naar een Slavische huisgeest? Volgens mijn oudste kleindochter zit er trouwens eentje in onze kelder, waar hij onze woning beschermt tegen kwade invloeden.

... "shuurga salkhi" Mongools is voor "stormwind"?
... de naam van de elfenstad Muroc afkomstig is van de geheime vliegtuigbasis in Amerika, waar Chuck Yeager voor de eerste keer door de geluidsmuur ging?

... Vanopo een eerbetoon is aan mijn vriend Marvano?

Driftwereld


... de Rode Tovenaar gegroeid is uit de legende van het kleine rode mannetje dat gezien werd in de Tuilerieën van Parijs? Deze kleine rode dwerg duikt telkens op net voor er een ramp plaatsvindt.

Driftwereld


... ik het woord "pekelteef" nooit eerder gehoord had tot mijn vrouw het eens gebruikte als omschrijving van iemand die haar duidelijk niet nauw aan het hart lag? Ze dacht dat het uit haar West-Vlaamse dialect stamde, terwijl het toch een scheldwoord is dat in Antwerpen en de Kempen wordt gebruikt.

... de hoed die Dellric koopt van Vanopo uiteraard een verwijzing is naar mijn grote interesse in Napoleon?
Driftwereld


... de leeuwenkop op het kanon en veel van de gebruikte wapens gebaseerd zijn op Ottomaans wapentuig? Met hier en daar ook nog een Vlaamse goedendag, die volgens historicus en schrijver Ballegeer dan weer van de Moren zou afstammen. Weer wat leuks opgestoken!
Driftwereld


Patrick Cornelis over De Toverspiegel (slot): de cover
24/08
TOP
Voor de laatste keer in deze rubriek wijdt Patrick Cornelis je in over zijn remake van het De Rode Ridder-album De Toverspiegel. Deze maand stelt hij de covers voor.

De cover...
"... is het uithangbord van een strip. Waar ik me vroeger altijd aan stoorde is dat de cover niet weergaf wat er aan de binnenkant te zien was. Een schitterende cover, mooi geverfd/gekleurd, prachtig uitgewerkt, een pareltje... en dan sloeg je de strip open en zag je het 'gewone' tekenwerk van de tekenaar, van een mindere kwaliteit. In Amerika hebben ze daar ook een handje van weg. Dus... niet met mijn strips. Wanneer je naar een cover van mijn hand kijkt, dan zie je dezelfde inkleuring, dezelfde stijl als in het binnenwerk. De digitale inkleuring helpt ook om makkelijker de juiste sfeer te creëren en het geeft je de luxe om wat te experimenteren. Met pen en papier was het erop of eronder. Dus respect voor de mensen die zo werk(t)en.

Voor De Toverspiegel zijn er twee verschillende covers ontworpen: de ene voor de reguliere versie en de andere voor de luxeversie. Het gevaar hierbij was dat de ene cover de andere zou overschaduwen. Hieronder zie je de reeks covervoorstellen met hun uitgewerkte inktversie ernaast. Ook van de ex libris die bij de luxe hoort, toon ik je de diverse tussenstappen."



Coverontwerpen, de potloodversie en de afgewerkte versie van de softcovereditie
Klik op de afbeeldingen voor grotere versies.

De Toverspiegel
De Toverspiegel
De Toverspiegel
De Toverspiegel
De Toverspiegel


Coverontwerpen, de potloodversie en de afgewerkte versie van de luxeversie
Klik op de afbeeldingen voor grotere versies.

De Toverspiegel
De Toverspiegel
De Toverspiegel
De Toverspiegel


Ontwerp voor de ex libris bij de luxeversie
De Toverspiegel
De Toverspiegel


Patrick Cornelis over De Toverspiegel (4): Galaxa en Johan
27/07
TOP
Tot de verschijning van zijn remake van het De Rode Ridder-album De Toverspiegel zal Patrick Cornelis je maandelijks inwijden in de making-of over telkens een ander onderwerp. Deze maand zijn dat Galaxa en Johan met special effects als toemaatje

De Toverspiegel

Galaxa
"Galaxa, mijn eerste liefde :-) Ik was zo'n grote fan van dat personage. Supersexy en een fee... en af en toe wat naakt. Wat is er nog meer nodig dan dat om een tiener aan te spreken?

Haar tekenen lukte me niet toen ik haar ontdekte op die leeftijd. In feite vind ik het tekenen van vrouwen nog steeds moeilijk. Bij mannen en vooral monsters is dat veel gemakkelijker. Monsters lukken altijd, daar kan je niets verkeerd doen. Bij mannen is het ook makkelijker, al is dat misschien niet het juiste woord, maar mannen zijn robuuster en hoekiger en als je wat overdrijft met spieren ziet dat er meestal nog cooler uit dan je had gedacht. Maar vrouwen... nee... vrouwen, dat moet juist zijn... één verkeerd lijntje en ze weegt meteen tienkilo meer.  Vrouwen zijn het moeilijkste om te tekenen, vind ik toch. Maar als je je dan toch aan een vrouwelijk peronage waagt en je slaagt erin om haar sexy te maken dan kan je niet anders dan blij zijn. Of moet ik het woord opgelucht gebruiken?

De Toverspiegel


Ik weet best dat dit album met argusogen zal worden bekeken door zowel de vele fans van De Rode Ridder als Standaard Uitgeverij. Dit populaire album brengt een grote druk met zich mee. Het is namelijk het eerste bekende strippersonage dat ik gestalte geef. Ik heb naam gemaakt met zombies en monsters... Nu moet ik laten zien dat ik ook andere dingen aankan. Ondertussen weet iedereen die me volgt dat ik met het Tomorrowland-boek The Book of Wisdom graag illustreer in een soort schilderachtige, sprookjesachtige sfeer. Ik kan met deze remake van De Toverspiegel, zoals ik eerder aangaf, niet verder uit mijn comfortzone zitten dan met het tekenen van het iconische personage Galaxa. Dat maakt het nu net zo leuk om te doen: je grenzen verleggen, verbeteren, streven naar perfectie, de beste worden. De ambitie is torenhoog.

Zoals bij alle personages van dit album ben ik vrij trouw gebleven aan Galaxa's outfit. De rondingen die Karel Biddeloo haar gaf en haar mee zo populair maakten, heb ik natuurlijk zo gelaten. Ik heb ze misschien nog een tikkeltje geaccentueerd. Mede door de gulle toezegging van de extra pagina's van Standaard Uitgeverij heb ik de kans gekregen om de verschijning van Galaxa alle eer aan te doen.

Je zou kunnen zeggen dat ik de kans met beide handen heb gegrepen om iedereen te laten zien wat voor mij de ideale uitstraling zou moeten zijn van Galaxa. Of fans mij zullen volgen, moet nog blijken als het album uitkomt. Maar deze update is misschien al een goede waardemeter."

De Toverspiegel

Johan
"Naast Galaxa is er natuurlijk ook nog de spreekwoordelijke olifant in de kamer: het hoofdpersonage Johan, die ik dus ook een eigen interpretatie moest geven.

Ik wou af van het ietwat gepolijste imago en wou zeker ook wegblijven van de versie van Fabio Bono. Het heeft toch even geduurd voordat ik het personage beet had en ik heb menige pagina nog eens geopend om hier en daar de gelaatstrekken wat bij te schaven. Maar ik ben zelf wel blij met het resultaat.

Op het moment van deze update leggen we de laatste hand aan het album en zal ik tot aan het bittere einde kleine retouches blijven uitvoeren om dit album zo goed mogelijk te maken. Door het tekenen van dit album ben ik terug beginnen grasduinen in de albums van vroeger. Dan komt het jeugdsentiment naar boven. Mijn allereerste strip, Lionman, die ik maakte toen ik twaalf jaar was, werd aan de keukentafel gemaakt tot 's avonds laat. Er lagen steevast Rode Ridders op tafel om mij inspiratie te geven en te kijken hoe een stripverhaal er moest uitzien. Ondertussen is het medium natuurlijk enorm geëvolueerd en moet je (ook als beginnend striptekenaar) met absoluut kwaliteitsmateriaal afkomen of je wordt meteen aangepakt. Met elk album groeit mijn stijl en juistheid van tekenen. Zolang dit gebeurt, ben ik blij, want dit sterkt mij in de gedachte dat er nog meer in zit."

De Toverspiegel

Special effects
"Hoewel sommigen mij hierover fel zullen tegenspreken, heeft digitaal inkleuren zo zijn voordelen. Voor Galaxa hebben we bijvoorbeeld een soort glow voorzien met wat sterretjes om haar gedaante wat allure bij te zetten. Ze is immers een echte fee, de fee van het licht.

Als een pagina af is, stuur ik die naar de uitgever ter controle en dan naar inkleurder Shirow. Dit doe ik om telkens een bevestiging te krijgen of ik wel goed bezig ben, hoewel ik mijn eigen grootste criticus ben. Ik verzamel alle commentaren die ik eventueel krijg op een pagina. Als ik een plaat een week nadien terug open, zie ik steevast details die ik nog zou kunnen finetunen. Gelukkig heb ik daar ook de nodige tijd voor. Ik leg me een verschroeiend ritme op zodat ik nadien ruim de tijd heb om de meeste dingen (die waarschijnlijk ikzelf en mijn grootste criticasters nog zullen kunnen opmerken) nog bij te sturen en eruit te krijgen.

Lang leve het digitale tijdperk waardoor die aanpassingen ook vrij vlot kunnen gebeuren! Een groot misverstand hierover is dat de computer de fouten niet ziet en ook niet wegwerkt. Elk lijntje wordt nog steeds door de tekenaar gezet en moet waar nodig ook worden gecorrigeerd door de tekenaar.

Via de inkleuring kunnen we veel sfeer leggen in albums. Hoedje af voor de mensen die dat nog in aquarel doen. Ik moet toch steeds zoeken hoe een pagina de juiste sfeer krijgt. Als ik een pagina stuur naar Shirow krijg ik steevast topwerk terug. Soms neem ik nog even zelf de pagina onder handen om de juiste vibe erin te krijgen die ik wou. Dat is geheel voor mijn rekening, want ik ben daarin héél kieskeurig en ik krijg dat gewoon niet uitgelegd aan iemand anders. Onze verstandhouding/samenwerking is daarin top en ik hoop dat we samen nog veel albums mogen maken."


De Toverspiegel


Patrick Cornelis over De Toverspiegel (3): Bahaal
22/06
TOP
Tot de verschijning van zijn remake van het De Rode Ridder-album De Toverspiegel zal Patrick Cornelis je maandelijks inwijden in de making-of over telkens een ander onderwerp. Deze maand is dat de boosaardige Bahaal.

De Toverspiegel

"Bahaal, de prins der duisternis... Eerder het kneusje der duisternis, vond ik als kleine jongen. Als heerser over de hel en alle monsters, joeg Bahaal me nooit schrik aan, integendeel. Die rare hoed die hij droeg, had iets potsierlijk en Bahaal kwam helemaal niet bedreigend over. Toen ik de opdracht kreeg om dit album te remaken, zag ik mijn kans schoon om hem toch wel een stevige makeover te geven. Let wel, ik blijf qua kledij en sfeer bewust heel dicht bij het Biddeloo-genre waar ik als kind heel erg van genoot.

De Toverspiegel


Voor Bahaal ben ik toch iets afgestapt van de traditionele look. Zo heb ik hem echte hoorns gegeven en heb ik het driehoekige hoofddeksel van een derde demonisch oog voorzien. Terwijl hij je strak in de ogen kijkt, onderwerpt dit demonische oog je aan zijn hypnotiserende staar.

Altijd cool en badass is ijzerwerk. Zo heb ik hem een neuspiercing gegeven en enkele oorbellen. Of-ie een Prins Albert heeft, moet je hem zelf maar vragen...

Volgende update: misschien wel de meest geanticipeerde... Galaxa. Stay tuned!!"

De Toverspiegel

TOEKOMST
Te Verschijnen
Op Stapel
TOPPERS
13 x XIII
14-18
De 25 bekendste konijnen
20 jaar Arcadia, 20 topstrips
25 jaar Vrije Vlucht
30 jaar Kiekeboe
49 Kanjers van Oranje
50 jaar De Rode Ridder
60 jaar Nero
70 jaar Kuifje-weekblad
80 jaar Robbedoes
Aantrekkelijkste Heldinnen Top 540
Asterix Top Six
Batmanspecial
BelgenTop 100
De Blauwbloezen Top 49
De Grenzeloze Top 500 (2010)
De Grenzeloze Top 500 (2012)
De Honderd Hoogtepunten van Willy Vandersteen
De Rest van de Wereld Top 50
FransenTop 100
Jaartoppers
Jommeke Top 10
De Kiekeboes top-15 (M/V)
Koppeltjestop 20
Napoleon in de strip
ReeksTop 50
Robbedoes
Schrijvers over Strips
Schurken- & Feeksentop
Star Wars
Suske en Wiske: 70 stroken in 70 dagen
Urbanus Top 15
De Wereld rond Franquin
Westernstrips